Topic
CG Today: ขัดแย้งหรือร่วมมือ: กรรมการบริษัทจดทะเบียนทำงานผสานพลังกันหรือไม่
![]()
การทำงานร่วมกันเพื่อบรรลุเป้าหมายของกรรมการ เป็นประเด็นสำคัญที่คณะกรรมการมีความมุ่งหวังให้เป็นจริงทั้งในหมู่กรรมการด้วยกันและการทำงานของกรรมการกับฝ่ายบริหาร ในประเด็นที่เกี่ยวข้องนี้สำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ก.ล.ต.) ได้ระบุในหลักการกำกับดูแลกิจการที่ดี หรือ Corporate Governance Code (CG Code) พ.ศ. 2560 ได้แก่ คณะกรรมการควรกำกับดูแลให้กรรมการทุกคนมีความรับผิดชอบในการปฏิบัติหน้าที่และจัดสรรเวลาอย่างเพียงพอ (หลักปฏิบัติ 3.5) และ คณะกรรมการควรจัดให้มีการประเมินผลการปฏิบัติหน้าที่ประจำปีของคณะกรรมการ คณะกรรมการชุดย่อย และกรรมการรายบุคคล โดยผลประเมินควรถูกนำไปใช้สำหรับการพัฒนาการปฏิบัติหน้าที่ต่อไปด้วย (หลักปฏิบัติ 3.7) จากหลักการกำกับดูแลกิจการที่ดี กลต. จะเห็นได้อย่างชัดเจนว่าการทำงานผสานพลังของคณะกรรมการมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการดำรงอยู่อย่างยั่งยืนถาวรขององค์กร
นอกจากนี้กรรมการที่มีบทบาทอยู่ในคณะกรรมการชุดย่อย (Sub-committee) ซึ่งถึงแม้แต่ละคนมักจะมีประสบการณ์ตรงกับภารกิจของคณะกรรมการชุดย่อยนั้น ๆ แต่การที่ต้องมาทำงานร่วมกับกรรมการท่านอื่นที่มาจากภูมิหลังและพื้นฐานที่แตกต่างกันนั้น จำต้องมีการปรับตัวเพื่อการผสานพลัง (Synergy) ให้ได้อย่างมีประสิทธิภาพซึ่งอาจจะไม่ใช่เรื่องที่ทำได้ง่ายนัก คณะกรรมการชุดย่อยดังกล่าวได้แก่ คณะกรรมการตรวจสอบ (Audit Committee) คณะกรรมการบรรษัทภิบาล (Corporate Governance Committee) คณะกรรมการสรรหาและกำหนดค่าตอบแทน (Nomination and Remuneration Committee) คณะกรรมการทรัพยากรมนุษย์ (Human Resources Committee) คณะกรรมการกำกับความเสี่ยง (Risk Oversight Committee) เป็นต้น ในความเป็นจริง กรรมการแต่ละคนอาจจะมีคำถามในใจอยู่เช่นกันถึงการทำงานที่อาจจะไม่ผสานพลังระหว่างกรรมการเท่าที่ควร เช่น ผลของการตัดสินใจเหมาะสมไหม, กรรมการยอมรับการตัดสินใจแตกต่างกันไปหรือไม่, กรรมการบางคนอาจจะรู้สึกถูกจำกัดการแสดงออกหรือไม่ เป็นต้น ด้วยเหตุนี้การพิจารณาว่ากรรมการผสานพลังกันได้ดีหรือไม่เป็นเรื่องต้องสมควรพิจารณาอย่างยิ่ง แต่ประเด็นสำคัญที่ต้องพิจารณาด้วยเช่นกัน คือจะมีวิธีการอย่างไรที่จะวัดแบบเชิงปริมาณ (Quantitative) อย่างถูกต้องตามหลักวิชาการสมัยใหม่ (Modern Science) มิใช่เป็นการสอบถามความเห็นเชิงคุณภาพแบบทั่วไป (Qualitative) ในประเด็นที่เกี่ยวข้องนี้ ผลงานวิจัยของ Dr. J. Clayton Lafferty และ Dr. Robert A. Cooke ได้ระบุอย่างชัดเจนถึงลักษณะของพฤติกรรมในการทำงานร่วมกันของมนุษย์ที่สามารถจำแนกออกเป็นกลุ่มใหญ่ได้สามลักษณะคือ Constructive Styles, Passive Styles และ Aggressive Styles Constructive Styles (เหตุผลนำ รับฟังทั่ว): คณะกรรมการที่มีลักษณะการทำงานแบบ Constructive จะมีการตัดสินใจแบบฉันทามติ, ผลการตัดสินใจมักจะมีคุณภาพ, มีความเพลิดเพลินและพึงพอใจในการทำงานร่วมกันสูง และ กรรมการเห็นว่ากระบวนการของคณะกรรมการเป็นวิธีเพิ่มประสิทธิภาพ Passive Styles (ตามใจชน ไม่คิดฝืน): คณะกรรมการที่มีลักษณะการทำงานแบบ Passive อาจจะมีความเห็นว่า ผลของการตัดสินใจ (ที่ลงมติไปแล้ว) อาจจะไม่เหมาะสม, คณะกรรมการขาดความคิดสร้างสรรค์และการริเริ่มใหม่ ๆ, กรรมการมีความพึงพอใจต่ำต่อทางเลือก (ก่อนลงมติ) Aggressive Styles (ใครใหญ่นำ ดำเนินไป): กรรมการในคณะกรรมการที่มีลักษณะการทำงานแบบ Aggressive มักจะมีความเห็นว่า กรรมการบางคนอาจจะอาศัยกลุ่มเป็นเครื่องมือในการบรรลุวาระส่วนตัว, คุณภาพของทางเลือก (ก่อนลงมติ) ไม่ดีนักเนื่องจากถูกจำกัดโดยกรรมการที่บทบาทควบคุมกลุ่ม, การทำงานของกรรมการมักมีความตึงเครียด, กรรมการแต่ละคนยอมรับการตัดสินใจแตกต่างกันและมีแนวโน้มสูงที่จะไม่มุ่งมั่นที่จะปฏิบัติตามที่ตกลงกัน
อย่างไรก็ตามในการที่จะวัดว่าคณะกรรมการมีแนวประพฤติปฏิบัติอย่างไรในการทำงานร่วมกัน มีการประสานพลังงานอย่างจริงจังหรือไม่ จะต้องใช้เครื่องมือที่เหมาะสมและจากงานวิจัยที่ได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติ เป็นการวัดได้ในเชิงปริมาณ (Quantitative) โดยใช้หลักการทางเหตุและผลมิใช่พิจารณาตามอารมณ์ความรู้สึก (Subjective) ว่าคณะกรรมการทำงานขัดแย้งหรือร่วมมือกันได้ดีเพียงใด นอกจากนี้ Dr. J. Clayton Lafferty และ Dr. Robert A. Cooke ยังได้ศึกษาต่อเนื่องกับกลุ่มองค์กรที่ทำงานผสานพลังกันอย่างดีมากโดยมีคะแนน (Percentile score) ด้าน Constructive Styles สูง โดยเมื่อนำมาเปรียบเทียบกับกลุ่มองค์กรที่มีคะแนน Constructive Styles น้อย ความแตกต่างของคะแนนของสองกลุ่มนี้ (ซึ่งก็คือประสิทธิภาพของการผสานพลังที่แตกต่าง) จะเห็นได้อย่างชัดเจนในประเด็นต่าง ๆ ต่อไปนี้
|
Reference:
Cooke, R. A., and Lafferty, J. C. (1988). Group Styles Inventory, Plymouth, MI: Human Synergistics.
Cooke, R. A., and Szumal, J. L. (1994). The Impact of Group Interaction Styles on Problem-Solving Effectiveness, Journal of Applied Behavioral Science, 30, 415--437.
Potter, R. E., Cooke, R. A., Balthazard, P. A. (2000). Virtual team interaction: assessment, consequences, and management. Team Performance Management, 6, 131–137. (Available on-line at Emerald-Library.com)
เขียนโดย
สรยุทธ วัฒนวิสุทธิ์
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ 2537
จัดทำโดย
ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย
